براي حفاظت در مقابل سقوط اشیاء روي سر ساخته می شود و باید سبک، عایق و متناسب باشرایط کار باشد. با توجه به اینکه کاربرد اصلی کلاه ایمنی مقاومت در مقابل ضربه هاي مکانیکی است لـذا بایـد طـوري طراحـی شود که قادر به تحمل این ضربه ها باشد . بطور کلی کلاه ایمنی از 2 قسمت تشکیل شده است:
پوسته کلاه Shell
عامل تعلیق ساز Agent Suspension
عامل تعلیق ساز از 4 یا 6 پایه جهت اتصال به پوسته خارجی و یک قطعه ستاره اي شکل کـه نقـش اسـتهلاك ضربه ها را بر عهده دارد و یک کمربند که جهت ثابت ماندن کلاه بر روي سر اسـتفاده مـی شـود تشـکیل شـده است. کلاهاي در سه کلاس AوBوC بترتیب در ساختمان سازي معدن و کارگاههاي مشابه، حفاظت در قبال جریـان برق و کارهاي سبک نظیر آتشسوزي و … استفاده میشود
طبق استاندارد ISO3873 کلاهی مطلوب است که ضمن داشتن استحکام کافی، سبک و راحت باشد، استانداردهای لازم در ساخت آن رعایت شود، سر به راحتی در آن جای گیرد و بتواند از سر در مقابل حوادث و خطر سقوط و ضربه اجسام محافظت کند. در کارگاههایی که افراد به طور منظم از کلاه ایمنی استفاده نمی‌کنند یا برای مراجعان و ملاقات کنندگان کلاههای عمومی ‌وجود دارد، باید این نوع کلاه‌ها از نظر بهداشتی دائماً ضد عفونی و نوارهای داخلی آن تعویض شوند. برای ضد عفونی کردن کلاههای ایمنی از محلول ۵ در صد فرمالین یا محلول سدیم هیپوکلرات استفاده کنید. همچنین از کلاه ضربه دیده هرگز استفاده نکنید حتی اگر ضربه موجب شکستگی آن هم نشده باشد.
کلاه ایمنی باید به نحوی بر سر گذارده شود که نوار تنظیم آن در پشت سر قرار گیرد بدون آن که بر سر فشار آورد. نوارهای نگهدارنده که درون کلاه و روی سر قرار دارند فاصله‌ای بین سطوح فوقانی و دیواره داخلی سقف کلاه به وجود می‌آورند که این فضا به نام فضای حافظ نامیده و با ابر فشرده و در زمستان با پوشش زمستانه پر می‌شود.
علاوه بر محیط های کاری در جاهای دیگری نیز استفاده از کلاه ضروری است مثلاً استفاده از کلاه ایمنی برای موتور سواران و دوچرخه سواران شرط اول شرکت در ترافیک است و همچنین انجام بسیاری از ورزشها مانند: اسکی، اسب سواری، شمشیر بازی بدون استفاده از کلاه ایمن نیست.

فهرست